Куќата на браќата Петровиќ
Градска Прошетка
365 прегледи
Аудио водич
0:00
0:00
На десната страна на реката Драгор, зад објектот на музичкото училиште, се наоѓа куќата на браќата Петровиќ. Куќата има специфична архитектура и е една од ретките градби во Битола изработени во стилот арт деко.
Во 1930-тите, за време на Големата депресија, во Битола пристигнале нови материјали и се применувале нови техники при работата, вклучувајќи хромирање, употреба на нерѓосувачки челик и пластика. Заедно со нив пристигнал и т.н. арт деко, елегантен архитектонски стил што се одликува со форми на закривување и мазни, полирани површини. Арт деко е еден од првите вистински меѓународни стилови, но неговата доминација завршила со почетокот на Втората светска војна и подемот на строго функционалните и неукрасените стилови на модерната архитектура.
Во Битола има неколку интересни објекти кои се истакнуваат со нивната арт деко архитектура, и тоа: американската куќа на ул. „Гаврило Принцип,“ куќата на семејството Петровиќ, куќата на Мачкиќ, Народната банка и др. Станбениот објект на браќата Петровиќ се наоѓа на аголниот дел од две крајдрагорски улици: „Судска“ и „Борка Левата“. Таа има мошне интересна фасадна изведба, високи визбени простории, приземје и еден кат, како и поткровје, кое сѐ уште не е оспособено за живеење. Има седум визби, а на катовите има по шест соби. Куќата располага со вкупна површина од 140 метри квадратни за секој кат и е еден од посовремените станбени објекти.
Објектот бил подигнат во 1937 година, на местото каде претходно имало друг, во кој, според градските преданија, живеел последниот османлиски претседател на градот, Омер Шукри-беј. Тој го напуштил својот дом во 1932 година за 75 илјади динари, дотогаш неверојанто висока цена.
За време на бугарската управа во Втората светска војна, куќата била пренаменета и служела како „Сметната палата“. По Војната објектот бил национализиран и станал станбен простор за престој на офицери на Југословенската народна армија. Куќата на браќата Петровиќ им била вратена на сопствениците во 1953 година, само неколку години по нејзиното национализирање.
Во 1930-тите, за време на Големата депресија, во Битола пристигнале нови материјали и се применувале нови техники при работата, вклучувајќи хромирање, употреба на нерѓосувачки челик и пластика. Заедно со нив пристигнал и т.н. арт деко, елегантен архитектонски стил што се одликува со форми на закривување и мазни, полирани површини. Арт деко е еден од првите вистински меѓународни стилови, но неговата доминација завршила со почетокот на Втората светска војна и подемот на строго функционалните и неукрасените стилови на модерната архитектура.
Во Битола има неколку интересни објекти кои се истакнуваат со нивната арт деко архитектура, и тоа: американската куќа на ул. „Гаврило Принцип,“ куќата на семејството Петровиќ, куќата на Мачкиќ, Народната банка и др. Станбениот објект на браќата Петровиќ се наоѓа на аголниот дел од две крајдрагорски улици: „Судска“ и „Борка Левата“. Таа има мошне интересна фасадна изведба, високи визбени простории, приземје и еден кат, како и поткровје, кое сѐ уште не е оспособено за живеење. Има седум визби, а на катовите има по шест соби. Куќата располага со вкупна површина од 140 метри квадратни за секој кат и е еден од посовремените станбени објекти.
Објектот бил подигнат во 1937 година, на местото каде претходно имало друг, во кој, според градските преданија, живеел последниот османлиски претседател на градот, Омер Шукри-беј. Тој го напуштил својот дом во 1932 година за 75 илјади динари, дотогаш неверојанто висока цена.
За време на бугарската управа во Втората светска војна, куќата била пренаменета и служела како „Сметната палата“. По Војната објектот бил национализиран и станал станбен простор за престој на офицери на Југословенската народна армија. Куќата на браќата Петровиќ им била вратена на сопствениците во 1953 година, само неколку години по нејзиното национализирање.
